Stopt nooit met praten over eten. En als ik nooit zeg bedoel ik ook nooit. Of misschien stop ik soms, maar dan denk ik erover verder. In stilte. Tot ik het niet meer kan verdragen en de ideeën die in mijn hoofd rondzwermen tot uitvoering moét brengen. Verse ingrediënten, vliegende pannen, veel afwas en een lading aan kruiden zorgen voor hilarische en heerlijke momenten in mijn leven. Ik eet niet om te leven maar ik leef om te eten. Letterlijk. Zelf eten koken, uit-eten, gerechten bedenken en perfectioneren, kookprogramma’s kijken, foto’s maken van eten, bloggen over eten en vooral veel praten over eten. Ben je al dat gezwets over eten al beu? Dan ben je wellicht niet op de juiste plek, want uh…. ja, dit is wel een foodblog. En juist, die gaat dus over eten.

Zoals de befaamde George Calombaris ooit schreef: ‘’A kitchen is a place for creativity, a place to dream. Dream to be brave. Never to be afraid of making mistakes.’’ Ik moet eerlijk bekennen dat ik enorm fan ben van George en eigenlijk van elk jurylid van Masterchef Australië. Een van de weinige kookprogramma’s waar ik echt respect voor op kan brengen. Daar kunnen onze Nederlandse programmamakers een puntje aan zuigen. Figuurlijk dan. Zelf kook ik onder het motto van Manu Feildel: My idea of healthy food is food that’s full of flavour’’. Heerlijk, smaakvol eten waarbij je van elke hap kunt genieten, niet lettend op de calorieën of grammen vet die erin zitten. Het liefst je vingers nog aflikkend ook.

Mijn liefde voor Australische kookprogramma’s heeft wellicht te maken met het feit dat ik zelf met mijn backpack dit mooie land ben wezen verkennen. Vers afgestudeerd van het HBO besloot ik mijn vleugels uit te spreiden en naar de andere kant van de wereld af te reizen. Dit tot groot genoegen van mijn moeder, NOT! In mijn eentje ging ik op reis door dit prachtige land, nieuwe mensen ontmoeten, prachtige landschappen verkennen en mijn eigen grenzen opzoeken. Een half jaar later keerde ik levend en wel terug van dit avontuur. Een belangrijk stuk van mijn leven, waar ik me heb doen beseffen waar mijn ware passie ligt en wie ik ben en wil zijn.

In de afgelopen vier jaar ben ik niet stil blijven zitten. Mijn kleding kast is momenteel mede in gebruik als servieskast, vrienden vechten voor een uitnodiging voor een van mijn befaamde dinertjes en ik heb een kookclub opgericht. Sommige dingen veranderen helaas nooit, zoals mijn vriend die me nog steeds elk weekend probeert te verleiden om iets lekkers voor hem te bakken. Ik ben echter geen Bakkoningin, dus heb ik een noodvoorraad BJ’s koud liggen. Just in case.

Hopend dat de goden me goed gestemd zijn neem ik met mijn ogen dicht een sprong in het diepe in dit culinaire avontuur. Wie weet waar het me gaat brengen.

Always remember: Dreams are illustrations from the book your soul is writing about you. And if you can dream it, you can do it.